Aliens reeds ontdekt?

Kanalen op Mars

Giovanni Schiaparelli (1835 - 1910) was een Italiaans astronoom. Hij was van 1864 tot 1900 directeur van de Brerasterrenwacht te Milaan. Hij is vooral bekend geworden omdat hij in 1877 beweerde canali ontdekt te hebben op Mars. Dit begrip werd in het Engels misleidend vertaald als canals, kunstmatige waterlopen. En omdat het om rechte lijnen ging, veronderstelden velen dat ze het werk van intelligente Marsbewoners moesten zijn. Schiaparelli zelf liet zich niet uit over de hypothese van de Marsbewoners.


Links: Giovanni Schiaparelli.
Midden: De Merz refractie telescoop, waarmee G.S. zijn waarnemingen deed.
Rechts: Schetsen van de "kanalen" op Mars volgens G.S.

Percival Lowell (1855 - 1916) was een rijke, Amerikaanse amateurastronoom. Hij was de oprichter van het Lowell Observatorium in Flagstaff, Arizona. Vanaf 1894 bestudeerde hij gedurende 15 jaar Mars uitgebreid, en tekende hij ingewikkelde tekeningen van de markeringen op het oppervlak zoals hij ze waarnam. Lowell publiceerde zijn observaties in drie boeken: Mars (1895), Mars and Its Canals (1906), en Mars As the Abode of Life (1908). Hij sloot aldus aan bij het geloof dat er ooit intelligent leven op Mars had bestaan.


Links: Percival Lowell.
Midden: Alvan Clarck telescoop gestationeerd in het Lowell Observatory te Flagstaff, Arizona.
Rechts: Marskanalen volgens P.L.

 

 

 

Uit experimenten die in 1903 door Joseph E. Evans en Edward Maunder werden uitgevoerd, kan worden afgeleid dat de kanalen een optische illusie zijn. De oorzaak hiervan is de lage kwaliteit van de telescopen die gebruikt werden voor de observatie van het Marsoppervlak…. Het oog gaat dan afzonderlijke punten van de tekening samenvoegen tot lijnen. De tekening hieronder is hiervan een illustratie. Toch was het werk van Percival Lowell niet zonder belang. Het sprak dermate tot de publieke verbeelding dat het good-will creëerde voor het wetenschappelijk onderzoek van de planeten.

   
Optische illusie van de Marskanalen.

Unidentified Flying Objects (UFO's)

Alhoewel er in de oudheid ook wel eens vreemde verschijnselen werden opgetekend, is het pas sinds 1946 dat we het fenomeen “UFO” kennen of Unidentified Flying Object. Door de jaren zijn er heel wat meldingen geweest en zijn er verhitte discussies tussen voor en tegenstanders of dit nu buitenaards leven is of niet.

“UFO” is een technische term voor een niet geidentificeerd voorwerp dat uitgegroeid is tot een begrip dat iedereen kent. Spijtig genoeg zijn veel mensen die iets onverklaarbaar zien direct overtuigd dat ze een buitenaards ruimteschip gezien hebben. Er zijn echter ook veel “IFO” gevallen – Identified Flying Objects – bekend; weerballonen, wolken, heldere planeten,…

De laatste tijd zijn er ook veel valse meldingen door het succes van Chinese lantaarns, een ballon met vuur aan boord. Er zijn ook veel “hoaxes“ of oplichtingen bekend. Zo heeft recent een zekere Patrick bekend dat de foto van een UFO boven België tijdens de UFO-golf van 1989-90 een trucage van zijn hand is. Zelfs de NASA kon dit niet ontdekken. In België houdt het meldpunt www.ufomeldpunt.be zich bezig met onderzoek van waarnemingen, in Nederland www.ufonet.nl.


De UFO-waarneming boven de Luikse gemeente Petit-Rechain (Verviers) bleek later vervalst. 

In 1947 was er het beruchte incident nabij een Amerikaanse luchtmachtbasis in Roswell, New Mexico. Volgens geruchten was er een buitenaards ruimteschip neergestort en had de Amerikaanse regering een autopsie op dode aliens uitgevoerd. Hier kwam zelfs een film van boven water. Het incident is nog altijd omstreden, de regering beweert dat een weerballon was neergestort. De film bleek wel een vervalsing te zijn. Er zijn ook mensen die beweren ontvoerd te zijn door buitenaardse wezens die hun wilden onderzoeken. Voor geen enkele van al deze beweringen zijn echter wetenschappelijke bewijzen geleverd.


Links: Het Roswell-incident verscheen in menig kranten.
Midden: Door videotrucage werd een hoegenaamde autopsie in scene gezet. In werkelijkheid is de alien een plastieke pop, wat duidelijk te zien is bij een kleurenfoto.
Rechts: Ook heel wat foto's werden getruceerd om te doen uitschijnen dat er een UFO neergestort was.

Extremofielen

Hallo, ik ben een beerdiertje. Ik behoor tot de grote familie van de Tardigrada. Soms word ik ook wel waterbeertje genoemd. Vinden jullie me ook zo'n knuffel met mijn acht pootjes en mijn trage manier van bewegen? Jullie kunnen ons overal op de wereld vinden: in zout of zoet water, in mossen op het land, op grote hoogte, tot in de diepzee en van de polen tot aan de evenaar. We zijn heel klein. Onze grootte varieert van minder dan 0,1 tot circa 1,5 mm. Niet echt een knuffeldier. Maar we hebben heel opvallende eigenschappen. En daarom worden we ook extremofielen genoemd.

Een extremofiel is een organisme dat in extreme omstandigheden leeft. Hun bestaan is nog niet zo lang bekend (sinds 1965). De meeste extremofielen worden gevonden onder de schimmels, algen, bacteriën en archaea (of oerbacteriën). Bij een extremofiel wijkt één of meerdere levensbehoeften sterk af van die van de meeste organismen, die leven in normale of beter de meest voorkomende omstandigheden. Extremofielen kunnen dus overleven in omstandigheden die voor veel andere organismen dodelijk zijn. Maar als deze extreme omstandighedenwegvallen, dan kunnen ze niet overleven; ze zijn eraan gebonden.

Er zijn diverse types extremofielen, afhankelijk van de omstandigheid die ze nodig hebben, bijvoorbeeld:

- hoge of een lage temperatuur;

- hoge of een lage zuurgraad (pH);

- zeer hoog zoutgehalte;

- hoge concentraties giftige stoffen;

- gebrek aan algemeen benodigde stoffen (meestal zuurstof);

- een koolstofarme of zelfs koolstofloze omgevingen zoals midden in een rots;

- zeer hoge druk zoals in diepzeetroggen of diep in de grond.

Wij, tardigrada's, zijn immers onverwoestbaar. Droog ons volledig uit, laat ons in die toestand jaren liggen, gooi er daarna een druppeltje water op. En we lopen weg alsof er niets is gebeurd. Kook ons langdurig in water, en we komen ongeschonden uit de pan. Dompel ons onder in vloeibaar helium (-272 ° C), laat ons zwemmen in pure alcohol, geef ons een badje in zoutzuur, verhit ons tot +200 ° C, plaats ons onder een druk van 1000 atmosfeer, stel ons bloot aan hoge doses radioactieve straling... Het is geen probleem voor ons. Wij, tardigrada’s, overleven alles. Zonder problemen.

Veel geleerden hellen thans over naar de mening dat de eerste levensvormen op aarde wel eens extremofielen geweest kunnen zijn. Misschien kunnen extremofielen zelfs een reis door de ruimte overleven. En wanneer er elders in het heelal leven is, dan zouden de extremofielen wel eens de eerste buitenaardse organismen kunnen zijn die de mens tegenkomt.


Links: Extremofielen komen ook voor aan de randen van Grand Prismatic spring (Yellowstone National Park) en veroorzaken hier de typisch fel oranje kleur.
Midden: Korstmos Xanthoria parietina hing probleemloos twee weken aan de buitenkant van een Russisch ruimtetuig.
Rechts: In uiterst vijandige omstandigheden op aarde, o.a. zoals hier bij "Black Smokers", werden extremofielen aangetroffen.

 

Bestanden: 

Is er iets onduidelijk? Heb je een fout gevonden? Mail ons!