Onderzoek en bevindingen met zwarte gaten

Zwarte gaten bij de LHC

In Genève werd de Large Hadron Collider (LHC) gebouwd. Die bestaat uit een ring van 27 km lengte uitgerust met 4 grote detectoren, 100 m onder de grond. In de Large Hadron Collider de botsen twee protonenbundels tegen elkaar met een energie van 14 TeV (tera-elektronvolt), dit is in de deeltjesfysica een enorme hoge energie. De snaartheorie is een fysische theorie, die impliceert dat er meer dan vier dimensies zijn. Indien deze hogere dimensies werkelijk bestaan, volstaat deze energie om micro-zwarte gaten te maken, die zonder verdere gevolgen ogenblikkelijk weer verdampen.

 

Zwarte gaten verdampen !

De lege ruimte is gevuld met deeltjes (kwanta van het vacuüm) die zeer snel ontstaan en weer verdwijnen. Deze worden door het enorm sterke gravitatieveld van het zwarte gat uit elkaar getrokken. Verder van de horizon kunnen de deeltjes met positieve energie ontsnappen en vormen ze de zogenaamde Hawkingstraling. Het lijkt daarom alsof deze straling van het zwarte gat komt. Aan de deeltjes die ontstaan juist boven de horizon wordt alle positieve energie onttrokken, zodat ze met negatieve energie in het zwarte gat vallen. Hierdoor vermindert de positieve massa waaruit het zwarte gat bestaat, en gaat het steeds sneller krimpen. Het zal uiteindelijk als een mini-zwart gat exploderen.

Is er iets onduidelijk? Heb je een fout gevonden? Mail ons!