Ruimtevaart maart 2013

De onbemande robot jeep Curiosity op Mars heeft zijn hoofdopdracht uitgevoerd. De robot moest uitzoeken of op Mars de voorwaarden ooit vervuld waren om leven – zoals we dat op aarde kennen - mogelijk te maken. Op 12 februari zei de NASA dat het eerste boormonster van Curiosity aantoont dat op die plek alle chemische stoffen en water aanwezig zijn (en waren) om leven mogelijk te maken. Maar Curiosity heeft nog altijd geen spoor van fossiel of actueel leven op Mars gevonden.

 

 

 

 

 

Dat zal de eerste weken ook niet gebeuren. Eén van de twee computers heeft een probleem. En intussen zit in april de zon tussen de aarde en Mars en maakt radioverbindingen moeilijk en zelfs onmogelijk. Vervolg van het Curiosity-verhaal allicht pas in mei.

Mars Science Laboratory Curiosity

  • Lancering van: 26 november 2011 (Belgische Tijd)
  • Landing op Mars: 6 augustus 2012 (Belgische Tijd)
  • Gewicht op aarde: zowat één ton
  • Ontworpen om twee aardse jaren = één Mars jaar te functioneren

  Eerste boormonster                                                                                           Landingsplaats met rots John Klein die het eerste monster opleverde.

 

Mars met of zonder Curiosity zet mensen aan het dromen. Eind februari dook  het voorstel op om twee mensen een scheervlucht rond Mars te laten uitvoeren, dus zonder landing.

Het idee komt van een organisatie “Inspiration Mars Foundation” met als drijvende kracht Dennis Tito, de eerste toerist aan boord van het Internationale Ruimtestation.

Omdat de stand van aarde en Mars bijzonder gunstig zijn ijvert IMF voor een bemande lancering op 5 januari 2018 om met een minimum aan brandstof een scheervlucht rond Mars te maken (in augustus 2018) met landing op aarde in mei 2019, na een reis van 502 dagen. Maximaal twee mensen zouden meekunnen en overleven in een opblaasbare module van de firma Bigelow ter grote van een caravan.

Dat project zou minstens één miljard dollar kosten. Maar Dennis Tito heeft geen raket, geen cabine, geen opblaasbare module en nog geen geld om het allemaal waar te maken. En zelfs met het nodige geld zitten er addertjes onder het gras. Kan zo’n vlucht in vijf jaar tijd op poten worden gezet? Eens vertrokken is een nood-terugkeer onmogelijk. En de duik in de aardse atmosfeer zou gebeuren met een snelheid van zowat 50.000 km per uur, sneller dan de terugkeer indertijd van de Apollo-maancabines.

Het is onbetwistbaar dat Mars de aardbewoners laat dromen terwijl ons zonnestelsel de aardbewoners nachtmerries bezorgt, zoals op midden februari.

Als de mens maar moeilijk de ruimte in kan, dan komt de ruimte soms naar de mensen! Op 15 februari rond 9u20 plaatselijke tijd (4u20 Belgische Tijd) ontplofte een planetoïde boven de Siberische stad Tsjeliabinsk. De schade was groot, het aantal gewonden liep in de duizend, maar er vielen geen doden. Het was een schok want het gebeurde totaal onverwacht, niemand had de astronomische terrorist zien aankomen.

De explosie van een planetoïde boven Tsjeliabinsk (Rusland)

(Vitale maten en gegevens volgens de ESA):

  • Waar: 55° 10' N, 61° 25' O
  • Wanneer: 15 februari 2013 om 03u 20min 26sec GMT
  • Hoek bij binnendringen atmosfeer: 20º boven horizontaal
  • Snelheid: minder dan 20 km/s
  • Traject: van noordoost naar zuidwest
  • Diameter oorspronkelijk: zowat 17 m
  • Kracht explosie : 500 kt TNT (30 x A-bom op Hiroshima in 1945
  • Hoogte explosie: 15–25 km

De knal boven Tsjeliabinsk bracht even weer de discussie op gang rond de vraag of de mensheid dreigende planetoïden onschadelijk kan maken door hun baan te wijzigen of door ze te vernietigen. Het antwoord is simpel: er is niks voor handen. Het opsporen van dreigende planetoïden is zeker niet waterdicht. De zwaarste raketten nu voorhanden kunnen tot 20 ton in een baan om de aarde brengen, maar die raketten worden pas gemaakt als er een klant voor is. En de “nuttige” lading – het materiaal voor de ingreep en de besturing ervan - bestaat al helemaal niet. Bovendien welke organisatie of welk land zal het voortouw nemen? En hoe zit het met de verantwoordelijkheid als de ingreep mislukt?

Brussel, maart 2013

Herman Henderickx.

Is er iets onduidelijk? Heb je een fout gevonden? Mail ons!