Ruimtestations

Skylab

Skylab was het eerste Amerikaanse ruimtestation in een baan rond de Aarde en bestond voornamelijk uit onderdelen die waren overgebleven uit het Apollo programma. Het 75 ton wegende gevaarte werd 14 mei 1973 gelanceerd met een laatste Saturn V raket. Tijdens de lancering liep Skylab schade op waarbij één zonnepaneel volledig verloren ging, een ander vast bleef zitten en er een hitteschild ernstig beschadigd werd. De eerste bemanning van het Skylab had dan ook als belangrijkste opdracht het herstellen van het ruimtestation. De twee volgende bemanningen konden zich dan concentreren op het wetenschappelijk onderzoek. De eerste bemanning bleef 28 dagen in de ruimte, de tweede 59 dagen en de derde 84. De mens kon dus inderdaad voor langere tijd in de ruimte blijven, zonder onomkeerbare gevolgen. Maar na Apollo en Skylab werd er geopteerd om de Space Shuttle te bouwen. Een nieuw (Amerikaans) ruimtestation zou eerst (veel) later komen.

Skylab

Skylab

Salyut

Skylab was niet het eerste ruimtestation, dat was Salyut. Toen het voor de Russen duidelijk werd dat ze de maanrace verloren hadden, hebben ze zich toegelegd op ruimtestations. Die eerste ruimtestations (Salyut-1 tot en met Salyut-5) werden met wisselend succes gelanceerd. Een aantal van hen had ook een vrijwel puur militair karakter. Salyut-6 (in september 1977 gelanceerd) en Salyut-7 werden wel een groot succes. Zij maakten de weg vrij naar het latere Mir-complex. De grote nieuwigheid was dat de centrale module met twee koppelingspoorten was uitgerust. Dat betekende dat tijdens een lang verblijf van twee kosmonauten er de mogelijkheid was om de twee te bevoorraden met onbemande vrachtcapsules (Progress) of dat men twee bezoekende ruimtevaarders kon sturen. Zo startte de Sovjetunie ook een gastkosmonauten programma waardoor bijvoorbeeld ook kosmonauten uit o.a. de voormalige Oostbloklanden de ruimte in konden. Later zouden de Fransen ook van deze mogelijkheid gebruik maken om Franse ruimtevaarders te laten lanceren.

Salyut

Salyut

Mir

Mir (Russisch voor zowel Vrede als Wereld) mag beschouwd worden als het eerste permanent bewoonde ruimtestation in een baan om de Aarde. In tegenstelling tot zijn voorgangers was het Mir-complex opgebouwd uit een vijftal grotere modules en een tweetal kleinere. Mir zelf werd in 1986 gelanceerd, de laatste module in 1996. Het bleef bewoond tot in 1999 en anderhalf jaar later verging het in de atmosfeer boven de Stille Oceaan. Meer dan honderd ruimtevaarders zouden aan boord van het station wonen en werken. Het langst in de ruimte verbleef Polyakov: liefst 14 maanden. Het leven aan boord zou niet altijd zonder problemen verlopen. In februari 1997 brak er kortstondig brand uit. Later zou een Progress-capsule in botsing komen met de Spektr-module. Deze raakte lek en moest afgesloten worden van de rest van het complex. In 1992 kwamen de Amerikanen met de Russen overeen om Mir ook te gebruiken in afwachting van hun eigen ruimtestation, het ISS. Op die manier konden de Amerikanen ervaring opdoen met langere ruimtevluchten.

Mir

Mir

ISS

Het International Space Station, kortweg ISS, is een ruimtestation dat in hoofdzaak Amerikaans is, maar dat zonder de kennis van de Russen wellicht niet gerealiseerd was geweest. Ook de ESA en Japan leveren een belangrijke bijdrage. In november 1998 werd de eerste module gelanceerd en sinds november 2000 is het permanent bewoond geweest.

International Space Station

International Space Station

International Space Station

International Space Station

Zo'n groot ruimtestation bouwen is een hele assemblageklus, en dat kan niet allemaal automatisch gedaan worden of met behulp van robotarmen alleen. Er werden dan ook vele lange ruimtewandelingen uitgevoerd rond het ISS.

ruimtewandelingen aan het ISS

ruimtewandelingen aan het ISS

Voor België was de vlucht van Frank De Winne in november 2002 uiteraard één van de hoogtepunten. De Winne vloog met een Russische Soyuz naar het ISS en verbleef daar negen dagen om allerlei experimenten uit te voeren.


  Frank De WinneFrank De Winne

Frank De Winne

Maar de Russen verkopen de extra plaatsen in hun Soyuz-capsules niet alleen aan de Europeanen maar aan al diegenen die het nodige geld willen betalen. Zo gaan er nu regelmatig toeristen mee de ruimte in, en dat voor een 20 miljoen dollar.

Soyuz-capsules

Soyuz-capsules

Na de ramp van Columbia, werd er besloten de Shuttle vluchten te beperken tot diegene die absoluut noordzakelijk zijn voor de voltooiing van de bouw van het ISS. Eind 2010
werden de laatste assemblage missies uitgevoerd. Vanaf dan zal het ruimtestation volledig operationeel zijn. De Shuttle gaat dan ook met pensioen. Al die tijd blijven de Russen hun Soyuz-capsules gebruiken als eventuele reddingssloep, en de Progress als bevoorradingsschip. Ook de ESA en Japan zullen bevoorradingscapsules ontwikkelen en lanceren.

Soyuz-capsules aan het ISS

Soyuz-capsules aan het ISS

Is er iets onduidelijk? Heb je een fout gevonden? Mail ons!