Toekomst

Toekomst

Op 14 januari 2004 sprak president Bush de Vision for Space Exploration uit. VSE zou leiden tot een verkenning van de ruimte, niet gebaseerd op het zoeken naar avontuur, maar gericht op het zoeken naar antwoorden op diepgaande wetenschappelijke en filosofische vragen. Het doel moet zijn het verkennen van de ruimte op een duurzame, betaalbare en flexibele manier. Het moet geen herhaling worden van de korte Apollo-missies, maar echte langdurige exploratie met grotere teams, maanbases en langdurige verblijven op het oppervlak. De NASA wil tegen 2020 een maanbasis hebben en tegen 2030 op Mars geraken.

Orion en ISS

Orion en ISS

Eerst wordt een zware raket Ares V gelanceerd met aan boord een maanlander Lunar Surface Access Module (LSAM) en een transfer rakettrap. Vervolgens start een kleinere (tweetraps) raket Ares 1 met de bemanning, die in een lage aardbaan hun capsule Orion (Crew Exploration Vehicle) en Service Module combinatie aan de maanlander met rakettrap koppelen. De combinatie gaat vervolgens naar de maan, waar deze drie dagen later aankomt. De 4 astronauten verlaten dan allemaal hun capsule Orion, klimmen in de lander, ontkoppelen deze en landen op de maan. De capsule blijft onbemand rond de maan cirkelen tot de astronauten terugkeren. Zeven dagen later keert de bemanning terug met het bovenste gedeelte van de maanlander, koppelt met het oorspronkelijke voertuig en vliegt deze terug naar de aarde. Na ontkoppeling van de Sevice Module daalt de terugkeercapsule af in de atmosfeer en landt op de grond. De missie lijkt sterk op die van een Apollo-missie, maar met meer astronauten, grotere voertuigen en twee aparte lanceringen. Er wordt gebruikt gemaakt van de al bestaande (space shuttle-) technologie en infrastructuur zodat de nieuwe ontwerpen goedkoper, betrouwbaarder, veiligeren sneller te verwezenlijken zijn.

 

Ares V en Ares 1

Ares V en Ares 1

 

Lunar Surface Access Module

Lunar Surface Access Module

Is er iets onduidelijk? Heb je een fout gevonden? Mail ons!