Sterrenpracht in een bedoeïenennacht 2004
Vanaf 2004 bestaat het woestijnkamp voor een deel uit een avontuurlijke trekking doorheen de Sinaï. Te voet, met jeeps en kamelen wordt door de meest afwisselende woestijnlandschappen getrokken. Een onvergetelijke belevenis voor jong en oud. We laten u meegenieten aan de hand van enkele foto impressies.
Winderosie zorgt voor de meest verrassende sculpturen in de zandsteenformaties.
Voettocht doorheen de White Canyon, op weg naar de oase Ain Khudra, die in de verte opdoemt. Dit is de bijbelse plaats waar Myriam, de zuster van Mozes, lepra kreeg en ook weer genas.
Terwijl iedereen nog slaapt, zij de bedoeïenen al druk in de weer met het bakken van brood.
De Nawamis, vreemde plekken, begraafplaatsen van de nomaden uit ver vervlogen tijden.
Nawamis op de heuvelkam. De doden hadden een mooi uitzicht.
De blauwe jeep in de Blauwe Woestijn.
De Blauwe Woestijn werd blauw geschilderd (!) door de Belgische kunstenaar Jean Verhamme. Het moest een vredessymbool zijn,na het Camp David akkoord in 1979. Het akkoord werd in 1979 getekend in Washington door Menachim Begin, premier van Israël en Anwar Sadat van Egypte. President Jimmy Carter was getuige. Israël ging ermee akkoord de Sinaï aan Egypte terug te geven, een overdracht die in 1982 werd afgerond. Het Camp-David Akkoord voorziet in autonomie (een vorm van zelfbestuur) voor de Palestijnen in de Strook van Gaza en de Westelijke Jordaanoever. Camp David is het presidentiële buitenverblijf, genoemd naar de kleinzoon van president Eisenhower, gelegen in Maryland, waar de overeenkomst was uitgewerkt
Dat Christo eilanden, bruggen en gebouwen inpakt weten velen. Maar een Belg die de woestijn blauw schildert?
De langste oase in de Sinaï is Wadi Feiran.
Inscripties uit de tijd van de Nabateeërs. Het volk dat later beroemd zou worden door de bouw van de stad Petra in Jordanië.
Zomaar in de wijde woestijn, alsof je de eerste mens bent om ze te ontdekken, duizenden jaren oude inscripties in de blokken zandsteen.
Grafiti uit het verleden.
Dankzij deze inscripties is men instaat geweest om oude en vergeten karavaanroutes te reconstrueren.
Wandeling doorheen het kristalijne gesteente
Verpozen in Wadi Baba. Ali Baba?
Dat we nog in Egypte zijn merk je aan de faraonische cartouches. Hier worden de hiëroglyfen deskundig geëxpliceerd door onze bedoeïense gids Al Rabiah
Schaduwplekje...
Op deze onwaarschijnlijk plaats met een machtig uitzicht konden we de Perseïden meteorenzwerm van 2004 waarnemen. We haalden een uurfrequentie van meer dan 300 vallende sterren.
Serabit El Khadem, de Hathor tempel en de enige faraonische tempel in de Sinaï.
Aan de ingang van de tempel.Geen hordes toeristen, maar alleen wij, midden in de woestijn.
Al Rabiah bij een stele.
Om een uitgestrekt stuk zandwoestijn te overwinnen, is er maar één vervoermiddel: het schip van de woestijn.
Dat gevoel vergeet je nooit
Tentenkamp bij Ramlah Himeyr. Hoe kan je hier overleven. En toch woont hier de beroemdste bedoeïen voor alle kids:
Mohammedje!
Nog een lange weg te gaan...
Groepsfoto
En hoe kampeer je in de woestijn? Wel zo!
Bij het begin van de afdaling in de Canyon Ein Akdar
Een lekker verfrissend bad in de Oase
In de schaduw van een paddestoelrots.
Op de jeep
|