Nieuwsberichten

Hoe snel groeit het heelal? Een nieuwe meting van de hubbleconstante maakt deze kwestie alsmaar meer verwarrend.

De twee belangrijkste methoden voor het meten van de uitdijingssnelheid van het heelal geven waarden die 9 procent van elkaar verschillen. Een groep sterrenkundigen heeft nu een nieuwe, onafhankelijke methode bedacht. Die had ons moeten helpen beslissen welke van de twee originele methoden juist is. Maar in plaats daarvan rolt er uit deze berekening een geheel nieuw getal voor de versnelling van de uitdijing – wat de boel er alleen maar eigenaardiger op maakt.

De “first light” beelden van de “SPECULOOS” telescopen

Deze spectaculaire foto van het Centaurus A melkwegstelsel werd onder heldere hemel vastgelegd door het nieuwste operationele ESO-observatorium, SPECULOOS (Search for habitable Planets EClipsing ULtra-cOOl Stars ofwel zoektocht naar bewoonbare planeten die ultra koele sterren verduisteren), gelegen in het Paranal Observatorium in Chili.

Mammatus voorbode voor hevig stormweer?

Mammatus of kortweg mamma is een buidelvormige uitstulping aan de basis van een wolk. Ze komen vaak voor bij cumulonimbus (donderwolken). Door hun associatie met donderwolken worden ze gezien als een voorbode van hevig stormweer, maar ze ontstaan evengoed ook erna of bij meer onschuldige wolkensoorten.

Ligt er metersdik ijs in kraters rond de zuidpool van de maan?

Ligt er metersdik ijs in kraters rond de zuidpool van de maan?

Planeetwetenschappers hebben indirecte aanwijzingen gevonden dat er op of in de bodems van sommige kraters rond de noordpool van de planeet Mercurius én de zuidpool van de maan een metersdikke laag ijs ligt.

Nieuw plan moet Voyager-ruimtesondes meer tijd geven

Met veel kunst- en vliegwerk houden NASA-technici de ruimtesondes Voyager 1 en 2 nu al bijna 42 jaar aan de praat – een record. Om ervoor te zorgen dat het tweetal, dat zich inmiddels in de interstellaire ruimte bevindt, zo lang mogelijk wetenschappelijke gegevens blijft overseinen, is een nieuw managementplan opgesteld. Dat plan vraagt wel om offers op instrumenteel gebied. Een van de grootste problemen is dat de ‘nucleaire batterijen’ van de Voyagers, die hun meetinstrumenten en verwarmingselementen van stroom voorzien, langzaam uitgeput raken.

Maansverduistering op dinsdagavond 16 juli 2019

Op 16 juli 2019 is er een gedeeltelijke maansverduistering zichtbaar in België. Deze gedeeltelijke maansverduistering begint om 22.01 u, wanneer de maan de bijschaduw van de aarde raakt. De maan staat dan op 1,2˚ boven de horizon. De eclips bereikt het maximum omstreeks 23.30 u. De maan staat dan 9,6° boven de horizon in Antwerpen. De kernschaduw fase eindigt om 0.59 u.

Nieuwe NASA-missie heeft Saturnusmaan Titan als bestemming

Het Amerikaanse ruimteagentschap NASA heeft zijn volgende doelwit van een onbemande onderzoeksmissie in ons zonnestelsel geselecteerd: de grote Saturnusmaan Titan. De missie, Dragonfly geheten, zal worden uitgevoerd met een forse drone die op het oppervlak van Titan kan landen en van plek naar plek kan vliegen.

Lichtende nachtwolken tijdens de kortste nacht van het jaar!

Tijdens de nacht van de zomerzonnewende kregen we een prachtige lichtshow van lichtende nachtwolken.

Dit zijn wolken die voorkomen op grote hoogte: 75 tot 85 hoog, veel hoger dan gewone wolken, die hooguit zo'n 20 kilometer hoogte bereiken. Na zonsondergang weerkaatsen die hoge wolken nog een tijd zonlicht. De gewone wolken, die we meestal zien, steken daar donker bij af en kleuren na zonsondergang eerst rood en vervolgens donkergrijs. De lichtende nachtwolken blijven dan wit, geel-oranje of lichtblauw. De sterren blijven in deze dunne wolken zichtbaar.

Crux waakt over ALMA

In deze prachtige foto zijn een aantal schotelantennes te zien van het Atacama Large Millimeter/submillimeter Array (ALMA) van de ESO in Chili, die allemaal een panoramisch zicht op het centrum van de Melkweg hebben. ALMA is veel groter dan hier te zien is: twee antennes kunnen tot 16 kilometer uit elkaar staan, en de installatie bestaat in totaal uit 66 antennes!

Brug tussen clusters van sterrenstelsels zendt onverwacht radiostraling uit

Tussen clusters van sterrenstelsels bevinden zich ‘bruggen’ die bestaan uit enkele sterrenstelsels en ijl gas. Voor het eerst hebben sterrenkundigen een gloed van radiostraling waargenomen van een van die bruggen. De straling is zwak, maar toch vele malen sterker dan wat verwacht werd op grond van de huidige modellen.

Pages