De kunst van het tellen

Tellen is een fundamenteel natuurlijk fenomeen, aanwezig in alle culturen en zelfs bij talrijke diersoorten. Mieren bijvoorbeeld tellen hun stappen om de weg naar het nest terug te vinden.

Tellen is ook de basis van het getalconcept, het rekenen, en natuurlijk ook van wiskunde en wetenschap (denk aan sterrenkunde).

Maar de mens zou de mens niet zijn als hij niet een culturele marge voorzag bij wat evolutionair nuttig is, waarbij het tellen "ontaardde" in het bestuderen van oneindige sommen, het bedenken van vernuftige combinatorische technieken of het ontwikkelen van kanstheoretische en statistische redeneringen. Zelfs het ontstaan van de meetkunde kan beschouwd worden als een gevolg van het visualiseren van het tellen.

Het tellen gebeurt met de natuurlijke getallen, een verzameling die iedereen kan begrijpen maar die qua structuur toch rijk genoeg is om de wiskundigen eeuwenlang voor raadsels te stellen. Denk hierbij aan de onopgeloste problemen die verband houden met priemgetallen, maar ook aan de eerste onvolledigheidsstelling van Kurt Gödel, die in essentie zegt dat er in elk wiskundig systeem waarin je kan tellen, ware uitspraken zullen zijn die toch niet bewezen kunnen worden. Dit is wel erg vervelend voor de wiskundigen, vermits bewijzen net de logische bouwstenen zijn van de wiskunde.

Werkjaar: 
2016 - 2017
Datum: 
dinsdag, 7 februari, 2017 - 20:00 tot 22:00
Lesgever: 
P. Levrie en R. Penne
Cursus: 
Seminaries Sterrenkunde
Deel: 
Voorjaar
Lokalen: 
Grote zaal